11 listopada – 107. Rocznica Odzyskania przez Polskę Niepodległości
10 listopada świętowaliśmy w naszej szkole rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Szkoła została pięknie udekorowana w nasze barwy narodowe, na holu pojawiła się okolicznościowa wystawa, a nad głównym wejściem zawisła wielka biało-czerwona flaga.
W tym roku obchodzimy również 80. rocznicę zakończenia drugiej wojny światowej. I z tej właśnie okazji szkolne koło teatralne przygotowało sceniczną adaptację „Asiuni” Joanny Papuzińskiej. To poruszająca książeczka autobiograficzna dla dzieci, opowiadająca o wojennych doświadczeniach autorki, kiedy miała zaledwie pięć lat. Historia ukazana jest z perspektywy małej dziewczynki – Asiuni – która nagle traci poczucie bezpieczeństwa i rodzinny dom w wyniku wojny. Jej mamę aresztują Niemcy, tata znika na początku wojny, a dziewczynka musi zamieszkać u obcych ludzi. Bardzo przeżywa rozłąkę z rodziną.
Dzięki perspektywie kilkuletniego dziecka dramatyczne wydarzenia są przedstawione w prosty, ale bardzo emocjonalny sposób. Oczywiście historia przeznaczona dla dzieci musi zawierać motyw nadziei i dobra – mimo trudnych czasów, w książce pojawiają się osoby, które okazują Asiuni troskę i pomoc. Udaje jej się dołączyć do babci i reszty rodzeństwa w domku letniskowym pod Warszawą. Również tato wraca do domu po zakończonej wojnie. Ilustrują to ostatnie słowa narratorki i głównej bohaterki: „Nie wszystko wróciło na swoje miejsce. Wiele domów pozostało pustych, wiele wspomnień zostało zniszczonych przez wojnę. Ale jedno było pewne – miłość przetrwała. Przetrwała strach, głód, zimno i niepewność. W ramionach taty znów poczułam się bezpieczna. Jakby czas cofnął się do chwil sprzed wojny, kiedy wszystko było proste i dobre.”
W rolę tytułową wcieliła się uczennica klasy 5b – Pola Prokopowicz. Towarzyszyli jej koledzy i koleżanki z klas 2,3,6,7,8 naszej szkoły. Scenariusz napisała i wyreżyserowała pani Małgorzata Gwóźdź, nauczycielka języka polskiego.
Choć historia przedstawiona na scenie nie epatowała, co zrozumiałe, okrucieństwem wojny, podczas utworów muzycznych widzowie mogli zobaczyć kilkadziesiąt fotografii z czasów drugiej wojny światowej.
Spektakl nie mógłby się obyć bez muzyki, dlatego 11 przepięknych, wzruszających piosenek usłyszeliśmy w wykonaniu szkolnego chóru pod batutą pani Bernadety Stawowczyk – Zemanek. Swoimi głosami zachwycili nas soliści: Maja Januszewska, Zuzanna Żądło oraz Dominik Michalak.
Aby podkreślić „dziecięcy” wymiar spojrzenia na wojnę, tylną ścianę sceny stanowiły proste rysunki, jakby wykonane ręką 5-latki np. dom, serce, mama. „Wkradały” się w nie również niepokojące obrazy wojny: ruiny, bomby i ludzie o gniewnym wyrazie twarzy. Scenografię i rekwizyty do widowiska przygotowały panie: Anna Kacorzyk, Elżbieta Micor i Małgorzata Żądło.
Na finał zatańczyły najmłodsze tancerki z naszej szkoły. Był to patriotyczny taniec do piosenki pt. „Wierna, odważna i prawa”. Przygotowała go pani Monika Opalach.
Sztuką krawiecka wsparła nas, jak zawsze, pani Barbara Dusik. Pomoc techniczną okazali panowie Janusz Dusik i Dariusz Michalak. Profesjonalne nagłośnienie, oświetlenie i pokaz slajdów zapewnił pan Jarosław Lenart.
Przedstawienie było ważną częścią gminnych obchodów Święta Odzyskania Niepodległości i 11 listopada zostało zaprezentowane mieszkańcom Osieka w sali widowiskowej Urzędu Gminy. Twórczyni spektaklu zadedykowała go wszystkim dzieciom, które obecnie cierpią i giną na świecie w konfliktach zbrojnych, a zwłaszcza dzieciom Ukrainy i Strefy Gazy.
